لطفا صبر کنید ...



وبلاگ

لیست کلاسیک

cataract-surgery-1200x840.jpg
۰۱/آبا/۱۳۹۵

ساختمان قرنیه

قرنیه قسمت شفاف جلوی کره چشم است که مثل شیشه پنجره داخل چشم را از محیط خارج جدا می‌کند. قرنیه دو وظیفه مهم دارد: یکی آنکه پرتوهای نور را به داخل چشم هدایت کند و آنها را روی پرده شبکیه متمرکز کند، دوم آنکه از ساختمانهای داخل کره چشم محافظت نماید. برای آنکه نور بتواند وارد چشم شده و به پرده شبکیه برسد ابتدا باید از قرنیه عبور کند. بنابراین شفاف بودن قرنیه اهمیت زیادی در بینایی دارد. همانطور که اگر از پشت یک شیشه کثیف به اشیاء نگاه کنیم آنها را تار می‌بینیم، اگر از پشت یک قرنیه کدر به اشیاء نگاه کنیم آنها را تار خواهیم دید. به علاوه همانطور که از پشت یک شیشه موجدار یا مشجر اجسام کج و معوج به نظر می رسند اگر سطح قرنیه ناهموار باشد نیز تصاویر کج و معوج دیده می‌شوند. پس وجود یک قرنیه سالم و شفاف با سطح هموار و انحنای طبیعی برای دید طبیعی ضروری است.

در بسیاری از موارد پیوند قرنیه به منظور برداشتن بخشهای کدر قرنیه و جایگزین کردن آن با قرنیه شفاف انجام می‌گیرد. همانطور که گفته شد یکی از وظایف مهم قرنیه حفاظت از ساختمانهای داخل کره چشم است. در مواردی که به علت عفونت یا سوختگی سوراخی در قرنیه ایجاد شود احتمال تخریب و آلودگی بافتهای داخل چشم وجود دارد. در این حالت برای حفاظت از ساختمانهای داخل کره چشم لازم است سوراخ ایجاد شده به سرعت ترمیم شود که پیوند قرنیه روش مناسبی برای این منظور می‌باشد.

پیوند قرنیه

پیوند قرنیه یک عمل جراحی است که طی آن قسمت آسیب دیده قرنیه بیمار برداشته شده، با یک قرنیه جدید سالم جایگزین می‌گردد. پیوند قرنیه معمولاً به یکی از این دلایل انجام می‌شود:

  • ایجاد دید بهتر در مواردی که کدورت قرنیه باعث تاری دید شده است.
  • ترمیم سوراخ قرنیه برای حفاظت ساختمانهای داخل کره چشم.
  • درمان درد چشم در مواردی که به علت بیماری یا تورم قرنیه درد شدید وجود دارد.
  • ریشه کن کردن عفونت در مواردی که عفونت قرنیه با دارو درمان نمی‌شود.

پیوند قرنیه برای درمان چه بیماریهایی صورت می‌گیرد؟

شایعترین بیماریهای که با پیوند قرنیه درمان می‌شوند عبارتند از: ورم قرنیه پس از جراحی آب مروارید ، قوز قرنیه یا کراتوکونوس ، کدورت یا لک قرنیه (اغلب پس از عفونت مکرر تبخال چشمی یا عفونتهای میکروبی ایجاد می‌شود)، سوختگی شیمیایی قرنیه و بیماریهای ارثی که باعث ایجاد کدورت یا ورم قرنیه می‌شوند.

نحوه تهیه قرنیه پیوندی

قرنیه پیوندی پس از مرگ از چشم افرادی تهیه می‌شود که تمایل داشته‌اند با اهداء قرنیه به دیگران کمک کنند. بدون اقدام خیرخواهانه این افراد جراحی پیوند قرنیه امکان پذیر نبود. قرنیه‌های اهداء شده در بانک چشم نگهداری می‌شود. در بانک چشم این قرنیه‌ها بطور دقیق معاینه می‌شوند تا از سالم بودن آنها اطمینان حاصل گردد. به علاوه تمام قرنیه‌های پیوندی از نظر بیماریهایی مثل ایدز و هپاتیت کنترل می‌شوند تا این بیماریها به فرد گیرنده پیوند سرایت نکند.

عمل جراحی پیوند قرنیه

برای انجام جراحی پیوند قرنیه معمولاً لازم است که بیمار قبل از عمل در بیمارستان بستری شود آزمایشها و معاینات لازم انجام گیرد. معمولاً قبل از بستری شدن بیمار در بیمارستان برای رزرو قرنیه با بانک چشم هماهنگی به عمل می‌آید، اما به هر حال ممکن است در روز عمل قرنیه مناسب برای پیوند در بانک چشم موجود نباشد و در نتیجه جراحی به روز دیگری موکول شود.

پیوند قرنیه معمولاً با بیهوشی کامل انجام می‌گیرد. البته اگر به علت بیماریهای دیگر مثلاً مشکلات قلبی یا ریوی امکان بیهوشی کامل وجود نداشته باشد فرد به کمک دارو خواب آلوده شده و چشم به صورت موضعی بیحس می‌شود. در این حالت بیمار دردی احساس نمی‌کند در موقع عمل جراح با استفاده از وسایل میکروسکوپی یک قطعه مدور از وسط قرنیه بیمار برداشته می‌شود و به جای آن یک قطعه گرد متناسب از قرنیه سالمِ دهنده را قرار می دهد و آن را با بخیه های خیلی ظریف به چشم بیمار می دوزد. عمل جراحی بین یک تا دو ساعت طول می کشد. بسته به شرایط، گاهی علاوه بر پیوند قرنیه عمل آب مروارید یاآب سیاه همزمان انجام می گیرد. پس از خاتمه عمل چشم پانسمان می‌شود.

وضعیت چشم پس از جراحی

معمولاً پس از پایان عمل وقتی فرد به هوش می‌آید احساس درد و ناراحتی می‌کند که این موضوع طبیعی است و نباید باعث نگرانی شود. روز بعد از عمل پانسمان باز شده و چشم معاینه می‌شود. در روز اول پس از عمل دید کاملاً تار است. تاری دید به تدریج و به آهستگی بهبود پیدا می‌کند، بنابراین در روزها و هفته‌های اول پس از عمل نباید توقع دید خوب داشته باشیم. درد و حساسیت و اشک ریزش چشم معمولاً پس از 34 روز بهبود می‌یابد. معمولاً یکی دو روز پس از انجام پیوند قرنیه فرد از بیمارستان مرخص می‌شود، اما تا 3-4 هفته لازم است هرچند روز یک بار توسط پزشک معاینه گردد.amal-layzik

مراقبتهای لازم پس از انجام جراحی

بلافاصله پس از انجام پیوند قرنیه، چشم شدیداً به ضربه حساس است و ممکن است حتی با ضربه‌های خفیف دچار آسیب جدی شود. بنابراین لازم است در هفته‌های اول پس از پیوند حتماً از محافظ پلاستیکی (شیلد) استفاده کنید تا به چشم ضربه وارد نشود. همچنین در این مدت باید از خم شدن، زور زدن و برداشتن اشیاء سنگین خودداری کنید. در این مدت نباید سر خود را به جلو خم کنید. در صورتیکه مجبور شدید چیزی را از روی زمین بردارید از کمر خم نشوید، بلکه زانوها را خم کنید و سر را صاف نگه دارید. در صورت شستشوی سر کاملاً دقت کنید که آب و شامپو وارد چشم نشود. تنها فعالیت ورزشی مجاز در این دوره پیاده روی سبک است. در این دوره از مالیدن و خاراندن چشم جداً خودداری کنید. اگر شغل شما کار اداری نشستنی است پس از دو هفته می‌توانید به سرکار خود برگردید، اما در صورتیکه شغل شما به فعالیت بدنی نیاز دارد برای بازگشت به کار حداقل 6 هفته صبر کنید.

جراحی چشم


T_6_back.jpg
۲۲/مهر/۱۳۹۵

  • پیوند قرنیه عملی است که طی آن تمام یا قسمتی از قرنیه گیرنده با قرنیه دهنده جایگزین می‌شود. این عمل به‌صورت تمام ضخامت یا لایه‌ای انجام می‌شود. پیوند قرنیه به‌صورت تمام ضخامت را پیوند نفوذی و یا پیوند کامل Peneterating Keratoplasty می‌نامند. زیرا تمام ضخامت قرنیه گیرنده با تمام لایه‌های قرنیه دهنده جایگزین‌ می‌شود. پیوند قرنیه لایه‌ای را Lamellar Keratoplasty می‌نامند که طی آن یک یا چند لایه از قرنیه گیرنده با قرنیه دهنده جایگزین می‌شود.برحسب اینکه لایه‌های قدامی یا خلفی جایگزین شوند پیوند لایه‌ای قرنیه به دو نوع پیوند لایه‌ای قدامی و یا لایه‌ای خلفی تقسیم ‌می‌شود. پیوند لایه‌ای قدامی عمدتا در کدورت‌های سطحی قرنیه و یا در مواردی از کراتوکونوس (قوزقرنیه) انجام می‌شود و پیوند لایه‌ای خلفی در مواردی انجام می‌شود که لایه داخلی قرنیه (اندوتلیوم) که مسئولیت شفافیت قرنیه را برعهده دارد دچار آسیب شده باشد و منجر به ورم قرنیه (ادم) شده باشد که مهم‌ترین مورد آن صدمات اندوتلیوم متعاقب عمل جراحی آب مروارید و یا کاهش سلول‌های اندوتلیوم در جریان بیماری ارثی دیستروفی اندوتلیوم فوکس می‌باشد.
  • هدف از انجام عمل پیوند قرنیه موارد ذیل می‌باشد:
  • افزایش حدت بینایی (Optical) : هدف از انجام پیوند قرنیه افزایش دید می‌باشد که شایعترین هدف از انجام عمل پیوند قرنیه است. بیماری‌های قرنیه از راه‌های گوناگونی باعث کاهش دید می‌شوند که عبارتند از 1) آستیگماتیسم نامنظم (قوز قرنیه به طور اولیه و ثانویه به جراحی لیزیک)، 2) کدورت ارثی قرنیه (مانند دیستروفی ماکولر و گرانولر قرنیه)، 3) کدورت‌های اکتسابی ناشی از ضربه به قرنیه، 4) بیماری‌های عفونی که سردسته آن‌ها تب خال می‌باشد، 5) ورم قرنیه ناشی از اختلال عملکرد ارثی و یا اکتسابی لایه اندوتلیوم و 6) علل متفرقه. در این موارد با تعویض قرنیه بیمار، دید فرد پس از عمل افزایش می‌یابد.

pic-14672-1439112263

  • حفظ یک‌پارچگی چشم (Tectonic) : قرنیه علاوه بر کمک به تشکیل تصویر واضح روی شبکیه و تامین حدت بینایی، به‌عنوان یک سد مکانیکی از خروج محتویات چشم جلوگیری می‌کند. در جریان بعضی از بیماری‌ها که قرنیه دچار نازک شدگی شدید و یا سوراخ شدگی است، هدف اصلی از انجام پیوند قرنیه، حفظ یک‌پارچگی چشم است. در این موارد ممکن است دید هم بهبود یابد
  • هدف درمانی : در مواردی از عفونت‌های شدید قرنیه که علی‌رغم درمان مناسب بهبود حاصل نمی‌شود ناگزیر به انجام عمل پیوند قرنیه می‌باشیم که طی آن بافت مبتلا برداشته شده و با قرنیه طبیعی جایگزین می‌شود. بدیهی‌است هدف اصلی از انجام پیوند قرنیه بهبود عفونت و کوتاه کردن دوره درمان می‌باشد. هر چند بهبود دید هم ممکن است حاصل شود
  • بهبود ظاهر ناخوشایند قرنیه : که امروزه به ندرت انجام می‌شود. هدف از انجام آن جایگزین کردن قرنیه کدورت یافته با قرنیه طبیعی است. در این موارد اکثراً به علت تنبلی چشم و یا صدمات سایر قسمت‌های مهم مثل عصب بینایی و یا ماکولا افزایش دید حاصل نمی‌شود. لازم به ذکر است در صورتی‌که چشم فاقد درک نور باشد به هیچ وجه عمل پیوند قرنیه جهت بهبود ظاهر ناخوشایند قرنیه مجاز نمی‌باشد هرچند بیمار اصرار به انجام آن داشته باشد. در صورتی‌که ظاهر ناخوشایند قرنیه با لنزهای رنگی قابل اصلاح نباشد و چشم فاقد درک نور باشد تنها راه حل آن استفاده از پروتز متحرک است.

image634589837702343750

جراحی قرنیه

توسط فاطمه بهاری


۲۲/مهر/۱۳۹۵

  • اولین پیوند قرنیه انسانی موفق در 7 دسامبر1905 توسطEdward Zrim انجام شد ولی فکر انجام پیوند قرنیه از سال‌های قبل از آن وجود داشت و تکامل آن تا به امروز ادامه دارد. تاریخچه پیوند قرنیه را به 5 دوره در تاریخ چشم‌پزشکی تقسیم می‌کنند:
  • دوره اول : دوره شکل گیری ایده پیوند قرنیه (Inspiration Period) از1824-1789 می‌باشد. در سال 1789، Quengsy Pellier de به فکر استفاده از شیشه به جای قرنیه انسانی افتاد که شاید اولین ایده برای کراتوپروستز باشد، ولی هیچ‌وقت عملی نشد. در سال 1797 پدربزرگ داروین به‌نام Erasmus Darwin به این فکر افتاد که پس از بهبود زخم قرنیه شاید بتوان اسکار ناشی از زخم قرنیه را برداشت تا محل آن با استفاده از یک اسکار شفاف ترمیم شود البته این فقط یک ایده رویایی بود.
  • دوره دوم : دوره آزمون و خطا(Trial & Frustration) از سال 1872-1825 میلادی است. در اوایل قرن 19 موفقیت چندانی در زمینه پیوند قرنیه به‌دست نیامد که آن‌هم به علت استفاده از قرنیه گونه‌های مختلف مثل خوک در انسان بود. درسال 1834 Wilhelmus Thome برای اولین بار واژه پیوند قرنیه (Corneal Transplantation) را به‌کار برد. در سال 1884،Kissam رهنمودهایی را درباره پیوند قرنیه توضیح داد که هنوز بعد از 130 سال به‌عنوان اساس تکنیک‌های پیوند قرنیه محسوب می‌شود. او اعتقاد داشت که قرنیه دهنده و گیرنده باید به یک اندازه(Same Size) باشند. هم‌چنین انتقال بافت دهنده به گیرنده باید به سرعت و با کمترین آسیب به بافت دهنده انجام شود. عمل پیوند قرنیه و بخیه کردن قرنیه پیوندی باید با دقت کامل همراه با حفظ محتویات داخل چشم مثل لنز، عنبیه و زجاجیه باشد.

    تاریخچه عمل پیوند قرنیه
    تاریخچه عمل پیوند قرنیه
  • دوره سوم (دوره یقین) : از 1905-1873 بود: در این دورهHenry Power پیشنهاد پیوند قرنیه انسان به انسان را مطرح کرد و در سال 1877،Von Hipple اولین ترفاین مدور (حلقوی) مکانیکی را استفاده کرد که هنوزهم اساس برش در پیوند قرنیه مدرن است. در این میان کشف اتر و کلروفورم در سالهای 1846و1847، انتشار نظریه Lister مبنی بر شرایط استریل برای جراحی موفق در سال 1876 و نیز کشف کوکایین موضعی توسط Kohler در سال 1884 باعث موفقیت روزافزون در زمینه پیوند قرنیه شد.
  • دوره چهارم (دوره تحقق) : که از سال 1965-1905 بود با جراحی موفقیت آمیز Zrim روی بیماری بنام Alios Golgar شروع شد و تا دو دهه پیشرفت چندانی رخ نداد. اغلب پیوند لایه‌ای انجام می‌شد و پیوند نفوذی (تمام ضخامت) تقریبا همیشه با رد پیوند همراه بود تا اینکه در سال‌های 1930-1920Elshing اساس پیوند قرنیه نوین را پایه گذاری کرد. او از ترفاین Von Hipple استفاده می‌کرد. با 12-6 بخیه 0-8 سیلک، قرنیه را بخیه می‌کرد. اندازه پیوند 7-5 میلی‌متر بود. قبل از عمل کلدوساکها را کاملا تمیز می‌کرد تا شانس عفونت را کاهش دهد. بیماران به مدت 3هفته استراحت در بستر داشتند و بعد از 3 هفته تمام بخیه‌ها برداشته می‌شد ولی بازهم فقط 60-50 درصد از پیوندها شفاف باقی می‌ماند

  • دوره پنجم : بهبود بخشیدن و نوآوری (Refinement & Innovation): از سال 1966 تاکنون ادامه دارد و آغاز آن با کشف مکانیسم‌های ایمونولوژیک رد پیوند توسط دکتر Maumenne، دکتر خدادوست و دکتر Silverstine از حدود سال‌های 1960 و با توجه مخصوص به سلول‌های اندوتلیوم همراه بود. در ایران اولین بارپیوند قرنیه در سال 1314 (1935میلادی) در بیمارستان فارابی تهران توسط مرحوم آقای پرفسور شمس صورت گرفت و مدتی هم توسط آقای دکتر پیروز دنبال شد. سپس حدود سال‌های 1346-1356 این عمل به صورت مدرن آن توسط آقای دکتر خدادوست در شیراز صورت می‌گرفت. با رفتن ایشان از ایران این کار متوقف شد تا این‌که در سال 1361مجددا عمل پیوند قرنیه توسط آقای دکتر سجادی در تهران شروع شد و هم‌اکنون با حضور دانش آموختگان جدید این عمل در اکثر مراکز دانشگاهی و خصوصی انجام می‌شود به طوری که از سال 1365 به‌طور رسمی اعزام بیماران نیازمند به پیوند قرنیه به خارج از کشور متوقف شده است.

جراحی قرنیه

 


آخرین اخبار

logo-white-footer

سایت تخصصی پیوند قرنیه با معرفی مجرب ترین پزشکان جراحی چشم همواره سعی بر آن دارد تا به بیماران در فرآیند درمان کمک نماید و مسیر درمان را برای آنها سهل و هموار کند.مقالات تخصصی پیوند قرنیه و جراحی چشم توسط متخصصان ارائه میگردد.
امروزه متخصصان جراحی چشم، عمل پیوند قرنیه را با دستگاههای پیشرفته به راحتی انجام می دهند.عمل پیوند قرنیه با لیزر در سالهای اخیر بسیار رایج شده است.مقالات متعددی در این زمینه در سایت پیوند قرنیه منتشر شده برای آگاهی بیشتر توصیه می کنیم مطالعه نمایید